Αυξάνεται συνεχώς στην Ευρώπη η διείσδυση του Ανανεώσιμου Φυσικού Αερίου bio-LNG σε ναυτιλία και οδικές μεταφορές. Τώρα έρχεται και στην Ελλάδα.
Από τις οδικές μεταφορές θα ξεκινήσει στην Ελλάδα η χρήση του bio-LNG, δηλαδή του Ανανεώσιμου Αερίου που θα υποκαταστήσει το Φυσικό Αέριο, εκτιμά ο Αλέξανδρος Λαγάκος, Διευθύνων Σύμβουλος της Molgas Energy Greece.
Ο χρόνος αυτός δεν θα αργήσει, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η αυξανόμενη χρήση του bio-LNG σε ναυτιλία και οδικές μεταφορές στην Ευρώπη αποδεικνύει ότι το φυσικό αέριο δεν είναι ένα μεταβατικό καύσιμο, αλλά ένα ορυκτό καύσιμο σε μετάβαση, με διάδοχο το «πράσινο» bio-LNG.
Στο πλαίσιο των τοποθετήσεών του στο 4ο Συνέδριο «Ενεργειακή Αξιοποίηση Αποβλήτων – Βιομάζα – Βιομεθάνιο» της Α Energy, ο κ. Λαγάκος αναφέρθηκε αναλυτικά στα χρονικά ορόσημα της έλευσης του bio-LNG στην Ελλάδα, αλλά και στη συνολικότερη προοπτική των Ανανεώσιμων Καυσίμων στο πλαίσιο των σχετικών Ευρωπαϊκών Οδηγιών.
Ευρωπαϊκές Οδηγίες: Η κινητήριος δύναμη
Αναφερόμενος στα Ανανεώσιμα Καύσιμα, ανέφερε ότι θα αποτελέσουν σημαντικό κρίκο σε ό,τι αφορά τη ναυτιλία και τις μεταφορές, με τα λιμάνια να μπορούν να υποστηρίξουν τη διείσδυσή τους. Στην περίπτωση του Βιομεθανίου και του bio-LNG, επεσήμανε ότι η κινητήριος δύναμη και, ταυτόχρονα, ο λόγος που τα αναζητεί ο καταναλωτής είναι ουσιαστικά η εφαρμογή των ευρωπαϊκών οδηγιών RED III και FuelEU Maritime για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας.
Όπως εξήγησε, στο πλαίσιο των σχετικών οδηγιών, το premium το οποίο πληρώνει κάποιος για να πάρει ανανεώσιμο βιομεθάνιο το καθιστά πολύ μικρότερο από το πέναλτι του να μην προσπαθήσει να «πρασινίσει».
Αυξάνοντας τη διείσδυση των Ανανεώσιμων Καυσίμων
Πρόκειται για ένα κίνητρο που δεν δίνεται στον καταναλωτή αλλά στους προμηθευτές, οι οποίοι είναι υπόλογοι απέναντι στην Πολιτεία, προκειμένου να παράσχουν στους καταναλωτές τα κατάλληλα εργαλεία και προσφορές που θα αυξήσουν τη διείσδυση των ανανεώσιμων καυσίμων στους τομείς, κυρίως, των οδικών και θαλάσσιων μεταφορών.
Το bio-LNG στην Ελλάδα: Εκκρεμότητες
Η Ελλάδα έκανε ένα πρώτο βήμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας RED III στο νομοσχέδιο των ΑΠΕ που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή.
Εκκρεμούν ακόμα αρκετές διευκρινιστικές διατάξεις, οι οποίες εκτιμάται ότι θα διευθετηθούν μέσα στο 2026, προκειμένου να ανοίξει το καινούριο αυτό κεφάλαιο στην αγορά, στο συνολικότερο πλαίσιο της παραγωγής και του κύκλου του βιομεθανίου.
Η εικονική υγροποίηση
Το δεύτερο σημείο που λείπει στην Ελλάδα είναι η δημιουργία κάποιων υποδομών θεσμικής φύσης, όπως, παραδείγματος χάριν, η εικονική υγροποίηση. Η δυνατότητα, δηλαδή, να φέρνει ένας προμηθευτής το Βιομεθάνιο μέσω του δικτύου αγωγών της Ρεβυθούσας και να υγροποιείται εκεί, ανεξάρτητα από το αν παράγεται στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το 2027 η διάθεση στην Ελλάδα
Πρόκειται για έναν πολύ πιο οικονομικό τρόπο να φτάσει το bio-LNG στον τελικό καταναλωτή. Κατά την εκτίμηση του κ. Λαγάκου, μέχρι το τέλος του 2026 τα παραπάνω θα έχουν επιλυθεί, ώστε, σε συνδυασμό με την επίσης αναμενόμενη λειτουργία της βάσης δεδομένων Union Database, το βιομεθάνιο να διατίθεται πλέον και στην Ελλάδα.
Με βάση την ευρωπαϊκή εμπειρία της Molgas, η οποία ως όμιλος δραστηριοποιείται σε 17 χώρες, ολοένα και περισσότερα οχήματα αλλά και πλοία επιλέγουν να κινηθούν με bio-LNG, λόγω του ότι είναι πιο οικονομικό σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα. Η στροφή αυτή αποδεικνύει ότι το φυσικό αέριο δεν είναι ένα μεταβατικό καύσιμο, αλλά ένα καύσιμο σε μετάβαση.
Ξεκίνημα από τις οδικές μεταφορές
Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, ο κ. Λαγάκος εκτίμησε ότι στην Ελλάδα η αγορά του bio-LNG θα ξεκινήσει πρώτα από τον τομέα των οδικών μεταφορών. Ήδη, όπως είπε, μεγάλος αριθμός φορτηγών κινείται τα δύο τελευταία χρόνια με συμβατικό LNG, χωρίς θυσίες στους παράγοντες κόστος, αυτονομία και ασφάλεια. Τα φορτηγά αυτά είναι έτοιμα και χωρίς καμία μετατροπή να κινηθούν πιο πράσινα με το bio-LNG.
Αντίστοιχη στροφή αναμένεται, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό παράδειγμα, να συμβεί και στη ναυτιλία, με αποδέκτες τα πλοία. Για την εξυπηρέτησή τους απομένει μόνον η ολοκλήρωση της προβλήτας του ΔΕΣΦΑ για τη μεταφόρτωση του καυσίμου σε πλοιάρια, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του 2027.
