Πέρα από τις περίπου 70 βιομηχανίες που θα ωφεληθούν από τα μέτρα για την αντιστάθμιση, θα υπάρξουν μέτρα αντιμετώπισης του ενεργειακού κόστους και για την πλειοψηφία των ενεργοβόρων βιομηχανιών;
Και ενώ η ανακοίνωση των μέτρων της κυβέρνησης για το ενεργειακό κόστος στη βιομηχανία επίκειται, αρμόδια στελέχη της ενεργοβόρου βιομηχανίας διατυπώνουν ήδη επιφυλάξεις αναφορικά με το αν και κατά πόσο τα μέτρα που έρχονται θα καλύπτουν τις ανάγκες του συνόλου των επιχειρήσεων. Εντός κυβέρνησης φαίνεται, πάντως, ότι έχουν διαμορφωθεί δύο διαφορετικές απόψεις για το ίδιο θέμα. Η πρώτη θεωρεί ότι το σύνολο της βιομηχανίας πηγαίνει καλά και δεν έχει ανάγκη άμεσης επιδότησης. Η δεύτερη θεωρεί ότι χωρίς άμεση υποστήριξη του ενεργειακού κόστους οι ενεργοβόρες βιομηχανίες δεν θα μπορέσουν να συγκρατήσουν τις αυξήσεις στα τελικά προϊόντα που φθάνουν στον καταναλωτή.
Τα σίγουρα μέτρα της αντιστάθμισης
Από το σύνολο των μέτρων που έχουν κατά καιρούς συζητηθεί δημόσια, τα σίγουρα αφορούν την αντιστάθμιση του υψηλού κόστους των ρύπων. Τη σχετική εκτίμηση επιβεβαιώνει και ο Αντώνης Κοντολέων, Πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ (Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας), προσθέτοντας όμως ότι δεν είναι ακόμη γνωστό αν θα υπάρξουν μέτρα για όλες τις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Σύμφωνα με σχετικές εκτιμήσεις του ιδίου (πηγή: World Energy News), η όλη προσπάθεια έχει επικεντρωθεί στην αντιστάθμιση του υψηλού κόστους των ρύπων, από την οποία αναμένεται να ωφεληθούν το πολύ μέχρι 70 ενεργοβόρες βιομηχανίες. Από εκεί και πέρα, είναι άγνωστο τι θα γίνει με τις υπόλοιπες, περίπου 2000 ενεργοβόρες βιομηχανίες ανά την Ελλάδα.
Οι δύο διαφορετικές απόψεις για το ενεργειακό κόστος
Η κυβέρνηση δεν παραγνωρίζει το πρόβλημα, το οποίο, σε όρους ανταγωνιστικότητας, απασχολεί έντονα και άλλες χώρες της ΕΕ, κι ας μην έχουν τόσο ακριβό βιομηχανικό ρεύμα όσο η Ελλάδα. Είναι, ωστόσο, και πολύ πιεσμένη, καθώς οδεύουμε πλέον ξεκάθαρα σε ενεργειακή κρίση διαρκείας, χειρότερη και από την προηγούμενη του 2022, πιθανόν δε και σε εθνικές εκλογές σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ειδικά σε σχέση με το θέμα του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας, μέσα στην κυβέρνηση υπάρχουν δύο γραμμές: Η πιο «σκληρή» γραμμή εκπροσωπείται από τον Υφυπουργό Ενέργειας κ. Ν. Τσάφο, ο οποίος, σύμφωνα με συνεργάτες του, εκτιμά ότι οι περισσότερες από τις ενεργοβόρες βιομηχανίες πάνε πολύ καλά και, επομένως, δεν χρειάζονται άμεση επιδότηση.
Η άλλη γραμμή εκπροσωπείται κυρίως από τον Υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο, ο οποίος, ως καθ’ ύλην αρμόδιος για τη βιομηχανία, θεωρεί ότι δεν μπορεί να πιέζεται επ’ αόριστον ο κλάδος για να συγκρατήσει τις τιμές, ειδικά στην περίπτωση που ξεφύγει το ενεργειακό. Βέβαια, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, για τη βιομηχανία θα υπάρξουν και δύο ευρωπαϊκά προγράμματα, στο πλαίσιο των οποίων οι επιχειρήσεις μπορεί να επωφεληθούν. Αυτά, όμως, δεν αφορούν επιδότηση του βιομηχανικού ρεύματος.
Αυτοπαραγωγή χωρίς έγχυση στο δίκτυο
Επιπλέον, αναζητούνται και εναλλακτικές λύσεις για περιοχές όπου υπάρχουν μεγάλες βιομηχανικές συγκεντρώσεις, όπως τα Βιομηχανικά Πάρκα. Στο πλαίσιο αυτό, στο Υπουργείο Ανάπτυξης φτάνουν αυτές τις μέρες προτάσεις εκ μέρους των εγκατεστημένων επιχειρήσεων για μεγαλύτερη αξιοποίηση της αυτοπαραγωγής χωρίς έγχυση στο δίκτυο. Ενεργειακές Κοινότητες μεταξύ εγκατεστημένων επιχειρήσεων με μεταξύ τους δίκτυο και αξιοποίηση βιομηχανικών μικροδικτύων είναι κάποιες από αυτές.
Φυσικά, στις όποιες τελικές αποφάσεις για το ενεργειακό κόστος στη βιομηχανία καθοριστικός είναι ο ρόλος του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, ο οποίος συντονίζει μέχρι σήμερα την όλη διαδικασία. Σε όλες τις σχετικές δηλώσεις του για το θέμα, ο πάντα φειδωλός κ. Χατζηδάκης έχει τονίσει ότι από το ενεργειακό κόστος δεν πλήττονται μόνον οι μεγάλες βιομηχανίες, αλλά και πολλές μικρομεσαίες παραγωγικές μονάδες και βιοτεχνίες που δικαιολογημένα περιλαμβάνονται στα κριτήρια της ενεργοβόρου επιχείρησης.
Το σίγουρο είναι ότι, όσο η ενεργειακή κρίση βαθαίνει, τόσο περισσότερο θα εντείνεται ο προβληματισμός αναφορικά με τα πραγματικά εφόδια που διαθέτει η βιομηχανία για να αντιμετωπίσει την κρίση.
