Σύμφωνα με τον Παύλο Μυλωνά, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εθνικής, οι τράπεζες θα παίξουν τον ρόλο τους στην πράσινη μετάβαση, αλλά θα πρέπει να υποστηριχθούν και από τις κυβερνήσεις
Οι τράπεζες θα παίξουν το ρόλο τους, αλλά από μόνες τους δεν αρκούν για την επιτυχία της πράσινης μετάβασης, ανέφερε ο κ. Παύλος Μυλωνάς, Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας σε τοποθέτησή του στο Economist Sustainability Summit. Για να προσθέσει, ότι η πράσινη μετάβαση πρέπει να έχει και την υποστήριξη των κυβερνήσεων, εκτιμώντας πάντως ότι, παρότι αρκετές τράπεζες αποχώρησαν από συμμαχίες, όπως η Net-Zero Banking Alliance, οι περισσότερες ευρωπαϊκές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Τράπεζας, θα παραμείνουν προσηλωμένες στη δέσμευσή τους στους στόχους net-zero και στη βιώσιμη χρηματοδότηση.
Αναλυτικότερα, τοποθετούμενος στο πάνελ με τίτλο «Green trade wars: is global climate co-operation collapsing?», ο κ. Μυλωνάς αναφέρθηκε αναλυτικά στο θέμα του κόστους της πράσινης μετάβασης, όπως διαμορφώνεται για την Ευρώπη και την Ελλάδα, μέσα σε ένα κατακερματισμένο διεθνές περιβάλλον. Στο ίδιο πάνελ συμμετείχαν επίσης ο κ. Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, πρόεδρος της ΤΙΤΑΝ και ο κ. Μιχάλης Στασινόπουλος, εκτελεστικό μέλος ΔΣ της VIOHALCO και πρόεδρος της ELVALHALCOR, ενώ συντονιστής ήταν ο κ. Ανδρέας Παπανδρέου, καθηγητής Περιβαλλοντικών Οικονομικών στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ανάγκη για πιο ευέλικτη προσέγγιση στην πράσινη μετάβαση
Όπως υπογράμμισε ο κ. Μυλωνάς, χρειάζεται να υιοθετηθεί μια πιο ευέλικτη προσέγγιση στην πράσινη μετάβαση, έτσι ώστε αφενός τα κόστη για επιχειρήσεις και πολίτες να είναι διαχειρίσιμα, και αφετέρου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας για την ευρωπαϊκή οικονομία.
Χρειαζόμαστε κοινή λογική, μείωση της γραφειοκρατίας και σαφείς προτεραιότητες, υπογράμμισε ο CEO της Εθνικής Τράπεζας, αναφερόμενος παράλληλα και στους περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Ευρώπη ως προς τη δυνατότητα επιδότησης της ενεργειακής μετάβασης, λόγω του μικρού δημοσιονομικού χώρου.
Ειδικά για την ανταγωνιστικότητα, είναι χαρακτηριστικό, όπως επισήμανε, ότι η Ευρώπη προσπαθεί μέσω της τιμολόγησης να ακριβύνει τις εκπομπές ρύπων.
Η τιμή δικαιωμάτων ρύπων στην Ευρώπη διαμορφώνεται περίπου στα 80 δολάρια/τόνο CO2, ως ισχυρό κίνητρο αποανθρακοποίησης και αφορά στο 50% των συνολικών εκπομπών, όταν η αντίστοιχη τιμή στις ΗΠΑ βρίσκεται στα 36 δολάρια (και μόνο σε ορισμένες πολιτείες καθώς δεν υπάρχει ενιαία ομοσπονδιακή πολιτική, και το σύστημα καλύπτει έως και το 25% των ρύπων), ενώ στην Κίνα δεν ξεπερνάει τα 10 δολάρια και αφορά το 40% των ρύπων.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, αρκετές τράπεζες αποχώρησαν από συμμαχίες, όπως η Net-Zero Banking Alliance, οι περισσότερες πάντως ευρωπαϊκές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Τράπεζας, θα παραμείνουν προσηλωμένες στη δέσμευσή τους στους στόχους net-zero και στη βιώσιμη χρηματοδότηση.
Όπως τέλος ανέφερε ο κ. Μυλωνάς, χρειάζεται σταθερότητα, μέσω προβλέψιμων χρηματοροών που θα καθιστούν βιώσιμες τις επενδύσεις καθώς και συνέπεια στο θεσμικό πλαίσιο προς αυτή την κατεύθυνση.
