Έργα αυτοπαραγωγής που αιτούνται επίμονα οι μεσαίες βιομηχανίες και μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς επιβάρυνση του δικτύου
Τη συλλογική αυτοκατανάλωση πλεονάζουσας ενέργειας από τις επιχειρήσεις, που σήμερα, είτε χάνεται, είτε πωλείται στο δίκτυο με χαμηλή τιμή, προτείνει ο Αντιπρόεδρος του ΣΕΦ (Σύνδεσμος Φωτοβολταϊκών Ελλάδος), κ. Διονύσιος Ανάργυρος, ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτοπαραγωγής με ρεαλιστικά περιθώρια εφαρμογής και στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετικές προτάσεις που διατυπώνει ο κ. Ανάργυρος σε συνέντευξή του στο Capital.gr αντί η περίσσια ενέργεια που δεν καταναλώνεται επί τόπου να χάνεται ή να πωλείται στο δίκτυο με χαμηλή τιμή, να μπορεί να κατευθύνεται — μέσω ψηφιακού συμψηφισμού — σε άλλες εγκαταστάσεις της ίδιας επιχείρησης ή ακόμα και σε γειτονικές επιχειρήσεις, σχολεία, νοσοκομεία ή ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Πρόκειται, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του ΣΕΦ για ένα μοντέλο που εφαρμόζεται ήδη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και που συνδυάζει ενεργειακή αποτελεσματικότητα, κοινωνική αλληλεγγύη και πράσινη καινοτομία.
Εφόσον υπάρξει η κατάλληλη θεσμική πρόβλεψη, η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει αυτή τη δυνατότητα με σημαντικό αποτύπωμα τόσο στο επιχειρείν όσο και στο κοινωνικό σύνολο.
Με απλή δήλωση χωρίς επιβάρυνση του δικτύου
Αναφερόμενος εξάλλου στην ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για τις επιχειρήσεις και που αποκτά η αυτοπαραγωγή ενέργειας (σχετικά έργα αιτούνται επίμονα οι μεσαίες βιομηχανίες), επισημαίνει ότι το μοντέλο zero feed-in έχει μεγάλη δυναμική, ειδικά για έργα που καταναλώνουν επιτόπου την παραγόμενη ενέργεια. Τέτοια έργα θα μπορούσαν να υλοποιούνται με μια απλή δήλωση και να εφαρμοστούν με ασφάλεια μέσω τεχνικών λύσεων, όπως ο αισθητήρας κατεύθυνσης ενέργειας (energy flow direction sensor), χωρίς επιβάρυνση του δικτύου. Απαιτείται όμως απλοποίηση των διαδικασιών και περιορισμός της υπερβολικής τεχνικής γραφειοκρατίας που συχνά αποθαρρύνει τις επιχειρήσεις. Με στοχευμένες ρυθμιστικές βελτιώσεις, θα μπορούσε να αποτελέσει μια ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά.
Αναφορικά με τα εμπόδια που υπάρχουν στην εφαρμογή της αυτοπαραγωγής σήμερα, είναι κυρίως θεσμικά και διοικητικά, καθώς: Οι διαδικασίες για Net Billing, Virtual Net Billing και Zero feed-in είναι συχνά χρονοβόρες, με καθυστερήσεις ή αντιφατικές διατάξεις. Επιπλέον, παρατηρούνται διαφοροποιήσεις στην εφαρμογή των διαδικασιών από τα κατά τόπους γραφεία του ΔΕΔΔΗΕ, δημιουργώντας ένα περιβάλλον αστάθειας και αβεβαιότητας. Μια πιο εναρμονισμένη και διαφανής προσέγγιση θα βοηθούσε καθοριστικά.
Σε ότι αφορά τον κορεσμό του δικτύου, ο κ. Ανάργυρος θεωρεί αναγκαίο να καθιερωθεί μια αντικειμενική, διαφανής και προσβάσιμη μεθοδολογία αξιολόγησης της χωρητικότητας του δικτύου, ώστε να ενισχυθεί η προβλεψιμότητα για όλους τους εμπλεκόμενους. κατά την εκτίμησή του , αυτό που χρειάζεται είναι ξεκάθαρη πολιτική βούληση και δέσμευση στην εκτέλεση καθώς η αυτοπαραγωγή μπορεί να είναι πεδίο καινοτομίας, όχι απλώς συμμόρφωσης. Και η Ελλάδα μπορεί — αν το θελήσει — να γίνει πρότυπο ολοκληρωμένης ενεργειακής διαχείρισης, ξεκινώντας από τη βάση: τις ίδιες τις επιχειρήσεις της.
Πώς μπορεί να θεσμοθετηθεί το zero feed-in
Προς αυτήν την κατεύθυνση σχετικές προτάσεις είναι: Η απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης, η αναβάθμιση του δικτύου με σαφές και διαφανές πλάνο, η σταθερότητα στους όρους του net billing με σαφή προστασία των αυτοπαραγωγών από μονομερείς αλλαγές και η θεσμοθέτηση zero feed-in με απλές δηλώσεις.
Σημειώνεται, ότι κατ΄επανάληψη βιομηχανικοί φορείς έχουν διατυπώσει μετ΄επιτάσεως το αίτημα να ενισχυθεί το μοντέλο zero feed, το οποίο εφαρμόζεται και στην Κύπρο, η οποία επίσης έχει προβλήματα με τη χωρητικότητα του δικτύου της.
