Να δημιουργηθεί ένας κρατικός φορέας, αντίστοιχος του ιταλικού GSE ως διαμεσολαβητής μεταξύ βιομηχανιών και παραγωγών ΑΠΕ, προτείνει μελέτη της Compass Lexecon για λογαριασμό της ΕΒΙΚΕΝ
Να ακολουθηθεί το Ιταλικό Μοντέλο για την μείωση του ενεργειακού κόστους στη βιομηχανία, προτείνει μελέτη της Compass Lexecon, που εκπονήθηκε για λογαριασμό της ΕΒΙΚΕΝ. Δηλαδή να δημιουργηθεί ένας κρατικός φορέας, αντίστοιχος του ιταλικού GSE που θα αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ των μεγάλων βιομηχανικών καταναλωτών και των σταθμών παραγωγής ΑΠΕ. Το ιταλικό μοντέλο, όπως είχε εξηγήσει πρόσφατα ο Πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ, Αντώνης Κοντολέων, με την ευκαιρία του συνεδρίου Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδος CENTRAL GREECE FORUM – ACT & GROW – Θεσσαλία 2025, προσφέρεται για εφαρμογή και στην Ελλάδα, όπως ήδη επίκειται η εφαρμογή του και σε Γαλλία, Βέλγιο, Βουλγαρία και Γερμανία.
Σύμφωνα με τη μελέτη και δεδομένου ότι οι τιμές στη χονδρική αγορά ρεύματος εξακολουθούν να απέχουν πολύ από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο η μοναδική λύση είναι να μην περνά το σύνολο της παραγόμενης ενέργειας υποχρεωτικά από το χρηματιστήριο, αλλά μόνο η ενέργεια που δεν έχει ήδη συμβασιοποιηθεί μέσω ιδιωτικών συμφωνιών. Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη ανάπτυξης μηχανισμού ευελιξίας χωρίς ορυκτά καύσιμα (non-fossil flexibility), μέσω της δημιουργίας μηχανισμών demand response και αποθήκευσης ενέργειας, πάντα σε πλήρη συμβατότητα με τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές CISAF και το πλαίσιο του Green Industrial Deal και του Affordable Energy In.
Πώς λειτουργεί ο ιταλικός φορέας GSE
Με αυτό το σκεπτικό, η άμεση θεσμοθέτηση ενός κρατικού φορέα Low Carbon Contracting Entity – LCCE όπως το GSE στην Ιταλία, αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική προοπτική για την ενίσχυση της ελληνικής βιομηχανίας.
Ο φορέας αυτός θα λειτουργεί ως διαμεσολαβητής μεταξύ των παραγωγών ΑΠΕ και των ενεργοβόρων βιομηχανιών, διασφαλίζοντας σταθερές τιμές ενέργειας και μειώνοντας τη μεταβλητότητα του κόστους. Συγκεκριμένα, όπως περιγράφεται, ο φορέας θα συνάπτει συμβάσεις διαφορικής προσαρμογής (CfDs) με παραγωγούς ΑΠΕ και στη συνέχεια θα διαθέτει την πράσινη ενέργεια σε βιομηχανικούς καταναλωτές μέσω PPAs. Αντίστοιχα με το ιταλικό παράδειγμα, οι βιομηχανίες θα αναλάβουν υποχρεώσεις ανάπτυξης νέων μονάδων ΑΠΕ και επιστροφής ενέργειας σε μακροχρόνιο ορίζοντα, διασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη βιωσιμότητα του μηχανισμού
Αναλυτικότερα, ο προτεινόμενος φορέας, θα υπογράφει μακροπρόθεσμα συμβόλαια (CfDs) με παραγωγούς ΑΠΕ και υβριδικά έργα ΑΠΕ με αποθήκευση και θα προσφέρει μακροχρόνια συμβόλαια (PPAs) στις βιομηχανίες σε ανταγωνιστικές τιμές.
Για παράδειγμα, o GSE (ιταλικός ΔΑΠΕΕΠ) διαθέτει στις ενεργοβόρες βιομηχανίες για τρία χρόνια 24 TWh πράσινης ενέργειας έναντι 65 ευρώ/MWh. Το ποσό αυτό προσδιορίζεται με βάση τη μέση τιμή της αγοράς ενώ η ενέργεια που διατίθεται στη βιομηχανία καλύπτει το 25% της κατανάλωσης της. Ως αντάλλαγμα οι βιομηχανίες αναλαμβάνουν την υποχρέωση να χτίσουν μονάδες ΑΠΕ διπλάσιας δυναμικότητας και να επιστρέψουν στον GSE τα επόμενα είκοσι έτη την ίδια ποσότητα ενέργειας στην ίδια τιμή.
Με τον τρόπο αυτό μειώνεται η έκθεση του νέου φορέα (που στην ελληνική περίπτωση θα μπορούσε να είναι ο ΔΑΠΕΕΠ) στη μεταβλητότητα των τιμών της αγοράς αφού μεταφέρει μέρος του ρίσκου στις βιομηχανίες. Εξετάζεται επίσης η εναλλακτική δυνατότητα να διαθέτει ο κρατικός φορέας και προϊόντα αποθήκευσης ενέργειας (timeshifting), με στόχο τη βελτιστοποίηση της χρήσης ανανεώσιμων πηγών και την καλύτερη κάλυψη των φορτίων των βιομηχανιών.
