Αντί για ισονομία, το άρθρο 10.3.ε. δημιουργεί προϋποθέσεις για τρεις ταχύτητες βιομηχανιών, σύμφωνα με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Βιομηχανικών Περιοχών (ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ.).
Ο ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ. εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το άρθρο 10.3.ε. πρέπει να απαλειφθεί από το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία: Αντί για ισονομία, το άρθρο 10.3.ε. δημιουργεί προϋποθέσεις για τρεις ταχύτητες βιομηχανιών και σημαντικούς κινδύνους για την ανταγωνιστικότητα, επισημαίνει σε ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Βιομηχανικών Περιοχών. Για να προσθέσει ότι, παρά τη διακηρυγμένη κυβερνητική πρόθεση για ένα «ενιαίο πλαίσιο νόμου» που θα διέπει την οργάνωση της βιομηχανίας, η διατήρηση της συγκεκριμένης διάταξης (του άρθρου 10.3.ε.) στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική καταρρίπτει, στην πράξη, αυτό το αφήγημα. Αντί για ισονομία, δημιουργούνται τελικά οι προϋποθέσεις για τρεις ταχύτητες βιομηχανιών, ναρκοθέτηση της ασφάλειας δικαίου και μείωση της ανταγωνιστικότητας χιλιάδων επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες σε Βιομηχανικά Πάρκα.
Ποιες είναι οι τρεις ταχύτητες βιομηχανιών
Ποιες είναι, όμως, οι τρεις ταχύτητες βιομηχανιών; Η πρώτη ταχύτητα είναι οι βιομηχανίες εκτός Οργανωμένων Υποδοχέων (ΟΥΜΕΔ), που υπάγονται στις γενικές διατάξεις. Η δεύτερη ταχύτητα είναι οι βιομηχανίες εντός ΒΙΟΠΑ και καθεστώτος αυτοδιαχείρισης, που απολαμβάνουν το βέλτιστο καθεστώς εποπτείας από τις ίδιες. Και, δυστυχώς, η τρίτη ταχύτητα, δηλαδή οι επιχειρήσεις εντός ΟΥΜΕΔ με άλλον διαχειριστή, παραμένουν δέσμιες ενός αδιαφανούς και μονομερούς μοντέλου διαχείρισης, που δεν συνεισφέρει στην προσπάθεια ανάπτυξης της βιομηχανικής παραγωγής για το καλό της χώρας.
Τα προβλήματα που δημιουργεί το άρθρο 10.3.ε.
Σύμφωνα με τον ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ., το άρθρο 10.3.ε. θεσμοθετεί την αρμοδιότητα του φορέα διαχείρισης των ΟΥΜΕΔ να ελέγχει την περιβαλλοντική και πολεοδομική συμβατότητα των εγκατεστημένων μονάδων και ευνοεί μονοπωλιακές καταστάσεις εις βάρος των εγκατεστημένων επιχειρήσεων. Η οργανωμένη χωροθέτηση πρέπει να επιτευχθεί μέσω θετικών κινήτρων και διαφάνειας και όχι μέσω της θεσμοθέτησης «ελεγκτών» που έχουν ταυτόχρονα ρόλο παρόχου υπηρεσιών και διαχειριστή γης.
Η επιμονή στη ρύθμιση αυτή προκαλεί σειρά σοβαρών προβλημάτων:
- Σύγχυση διαχειριστικού και ελεγκτικού ρόλου: Ένας ιδιωτικός φορέας διαχείρισης, που έχει συμβατική και οικονομική σχέση με τις επιχειρήσεις, αναλαμβάνει ξαφνικά ρόλο «δημόσιας αρχής».
- Αοριστία και έλλειψη εγγυήσεων: Δεν προσδιορίζονται τα τεχνικά κριτήρια του ελέγχου, οι προθεσμίες ή οι διαδικασίες προσφυγής των επιχειρήσεων σε περίπτωση καταχρηστικών αποφάσεων.
- Κίνδυνος πρόσθετων επιβαρύνσεων: Υπάρχει εύλογος φόβος ότι ο έλεγχος αυτός θα μετατραπεί σε εργαλείο οικονομικής εκμετάλλευσης μέσω επιβολής τελών για την παροχή «βεβαίωσης συμβατότητας».
- Ενίσχυση μονοπωλίου: Η διαχειρίστρια ενός Οργανωμένου Υποδοχέα, που ήδη κατέχει δεσπόζουσα θέση, αποκτά πλέον και ελεγκτικά όπλα που μπορεί να οδηγήσουν σε αδιέξοδα και συγκρούσεις συμφερόντων.
Οι 3 προτάσεις του ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ.
Ο ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ. παρενέβη εμπρόθεσμα, έντονα και θεσμικά, ζητώντας ρυθμίσεις που θα καθιστούσαν τους ΟΥΜΕΔ πραγματικά ελκυστικούς και όχι «αναγκαστική λύση».
Οι προτάσεις περιλάμβαναν τρία βασικά σημεία:
- Θετικά κίνητρα αντί για «τιμωρητικές» λογικές: Η μετάβαση στην οργανωμένη δόμηση πρέπει να γίνεται μέσω επιδοτήσεων κόστους εγκατάστασης και φορολογικών ελαφρύνσεων και όχι μόνο μέσω της τεχνητής αύξησης του κόστους της εκτός σχεδίου δόμησης.
- Προστασία των κοινόχρηστων χώρων: Ζητήθηκε να μην επιτρέπεται η μείωση χώρων πρασίνου και υποδομών με μονομερείς αποφάσεις των φορέων διαχείρισης.
- Στήριξη της μικρομεσαίας μεταποίησης: Η οριζόντια αύξηση της αρτιότητας στα 10 στρέμματα εκτός σχεδίου απειλεί την επιβίωση του 80% των επιχειρήσεων, αν δεν υπάρξει προηγουμένως ρεαλιστική και προσιτή οργανωμένη εναλλακτική.
Η βιομηχανική πολιτική της χώρας δεν μπορεί να οικοδομείται πάνω στην εκχώρηση δημόσιου ελέγχου σε κερδοσκοπικούς φορείς, μεταξύ των οποίων και γνωστοί φορείς με βεβαρυμένο διαχειριστικό παρελθόν. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Βιομηχανικών Περιοχών καλεί την Πολιτεία, έστω και την ύστατη στιγμή, να εισακούσει την πρόταση της υγιούς μεταποιητικής βάσης και να αποσύρει μια διάταξη που ναρκοθετεί την ασφάλεια δικαίου και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας.
