Η πρόταση αναμένεται να κατατεθεί στο πλαίσιο της διαβούλευσης της ΡΑΑΕΥ αναφορικά με τις Πρότυπες Συμβάσεις που προτείνει ο ΔΕΣΦΑ Α.Ε. για τη σύνδεση Μονάδων Βιομεθανίου με το ΕΣΜΦΑ

Εικονικοί αγωγοί για τη σύνδεση των απομακρυσμένων γεωγραφικά μονάδων βιομεθανίου με το δίκτυο ΔΕΣΦΑ: Η συγκεκριμένη πρόταση αναμένεται να υποβληθεί, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης της ΡΑΑΕΥ αναφορικά με τις Πρότυπες Συμβάσεις που προτείνει ο ΔΕΣΦΑ Α.Ε. για τη σύνδεση Μονάδων Βιομεθανίου με το ΕΣΜΦΑ.

Η λύση των εικονικών αγωγών (Virtual Pipes) είναι μια τεχνική λύση που αφορά κυρίως τις απομακρυσμένες από το δίκτυο του ΔΕΣΦΑ μονάδες βιομεθανίου, για τις οποίες το κόστος σύνδεσης είναι απαγορευτικό. Συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, στο πρόσφατο 4ο Συνέδριο «Ενεργειακή Αξιοποίηση Αποβλήτων – Βιομάζα – Βιομεθάνιο» και η επεξεργασία της γίνεται εδώ και καιρό από ενδιαφερόμενους επενδυτές στον τομέα του βιοαερίου, οι μονάδες των οποίων απέχουν από τα δίκτυα διανομής και μεταφοράς.

Υπενθυμίζεται ότι η εξειδίκευση του τρόπου κατά τον οποίο θα συνδεθούν οι νέες μονάδες βιομεθανίου, που θα προκύψουν κυρίως από τη μετατροπή υφιστάμενων μονάδων βιοαερίου, με τα δίκτυα φυσικού αερίου είναι η δεύτερη σημαντική εκκρεμότητα στο πλαίσιο του βασικού θεσμικού πλαισίου για την ανάπτυξη της αγοράς βιομεθανίου στην Ελλάδα. Η πρώτη είναι το καθεστώς λειτουργικής και επενδυτικής ενίσχυσης, το οποίο ήδη εξειδικεύεται από τη Γενική Γραμματέα του ΥΠΕΝ, Δέσποινα Παληαρούτα, με τη συμβουλευτική υποστήριξη του ΚΑΠΕ. Όμως, προκειμένου να ολοκληρωθεί το θεσμικό πλαίσιο και στο κρίσιμο θέμα των συνδέσεων με τα δίκτυα, ο ΔΕΣΦΑ υπέβαλε τις προάλλες στη ΡΑΑΕΥ (Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων), πρώτον, την Πρότυπη Σύμβαση Δέσμευσης Μελλοντικής Δυναμικότητας για τη Σύνδεση με το ΕΣΜΦΑ και, δεύτερον, την Πρότυπη Συμφωνία Σύνδεσης για τη Σύνδεση με το ΕΣΜΦΑ (Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Φυσικού Αερίου).

1. Πρότυπη Σύμβαση Δέσμευσης Μελλοντικής Δυναμικότητας για τη Σύνδεση με το ΕΣΜΦΑ
2. Πρότυπη Συμφωνία Σύνδεσης για τη Σύνδεση με το ΕΣΜΦΑ

Οι συμβάσεις καθορίζουν τους όρους συνεργασίας μεταξύ των παραγωγών και του διαχειριστή του συστήματος, καθώς και τη διαδικασία δέσμευσης μεταφορικής δυναμικότητας, ακολουθώντας αντίστοιχες πρακτικές που εφαρμόζονται ήδη στην αγορά φυσικού αερίου.

Η σχετική δημόσια διαβούλευση για το θέμα θα διαρκέσει έως και την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026 και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να υποβάλλουν τις προτάσεις τους.

Μέριμνα για τις μονάδες που βρίσκονται μακριά από το δίκτυο

Σε αυτό το πλαίσιο, στελέχη της αγοράς επισημαίνουν ότι θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να ληφθεί τεχνική μέριμνα που θα αντιμετωπίζει το κόστος σύνδεσης των νέων μονάδων που θα βρίσκονται μακριά από το δίκτυο, το οποίο εκτιμάται στο ύψος των 500 χιλιάδων ευρώ ανά χιλιόμετρο. Ενδεικτικά, σύμφωνα με εκτιμήσεις επενδυτών στην A Energy, μια μονάδα που απέχει 15 χιλιόμετρα από το δίκτυο θα πρέπει να πληρώσει συνολικά 5 εκ. ευρώ για να συνδεθεί! Ποσό προφανώς απαγορευτικό, με δεδομένο ότι οι επενδύσεις μετατροπής των υφιστάμενων μονάδων βιοαερίου σε βιομεθάνιο είναι σχετικά μικρές και κυμαίνονται μεταξύ 1,5–2,5 εκ. ευρώ.

Τεχνικές λύσεις μείωσης του κόστους

Τα άμεσα ενδιαφερόμενα στελέχη του χώρου εκτιμούν, πάντως, ότι και αυτό το θέμα μπορεί να αντιμετωπιστεί. Υπάρχουν τεχνικές λύσεις που μπορεί να επιτρέψουν σε ομάδα μονάδων βιομεθανίου που συγκεντρώνεται σε μια περιοχή να συνδεθούν με πιο οικονομικό τρόπο. Η βασική ιδέα είναι το παραγόμενο βιομεθάνιο από τις επιμέρους μονάδες να συμπιέζεται και, μέσω εικονικών αγωγών (Virtual Pipes), να συγκεντρώνεται σε ένα κεντρικό σημείο (hub) που θα καλύπτει όλη την περιοχή.

Ο πρώτος ρόλος στον ΔΕΣΦΑ

Βέβαια, για ένα τόσο τεχνικό θέμα, τον πρώτο ρόλο έχει ο ΔΕΣΦΑ, ο οποίος και από τη δική του πλευρά έχει να ωφεληθεί από την ανάπτυξη του βιομεθανίου στην Ελλάδα. Κι αυτό γιατί, σε αντίθεση με άλλες εναλλακτικές μορφές καυσίμων, το βιομεθάνιο μπορεί να διοχετευθεί στο υφιστάμενο δίκτυο φυσικού αερίου χωρίς να απαιτούνται εκτεταμένες τεχνικές παρεμβάσεις στις υποδομές μεταφοράς. Η συμβατότητά του με το υφιστάμενο σύστημα θεωρείται από τους βασικούς παράγοντες που μπορούν να επιταχύνουν την ανάπτυξη της συγκεκριμένης αγοράς, μειώνοντας παράλληλα το επενδυτικό κόστος για τις απαραίτητες υποδομές.

Πάντως, παρά το γεγονός ότι το βιομεθάνιο αποτελεί μία από τις τεχνολογίες που συγκεντρώνουν αυξανόμενο ενδιαφέρον από την Πολιτεία και από την αγορά, καθώς μπορεί να συμβάλει στη διαφοροποίηση του ενεργειακού μείγματος και στην αξιοποίηση οργανικών αποβλήτων, η προβλεπόμενη στο επικαιροποιημένο ΕΣΕΚ (Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα) παραγωγή 2,1 TWh βιομεθανίου μέχρι το 2030 εκτιμάται ως φιλόδοξη, με τα σημερινά δεδομένα.

Ίδια ταρίφα – μεγαλύτερη αποδοτικότητα

Σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται σε ειδική επενδυτική έκδοση της A Energy, που θα δημοσιευτεί προσεχώς, στην πραγματικότητα λίγες θα είναι οι νέες μονάδες βιομεθανίου που θα προλάβουν να υλοποιηθούν μέχρι το 2030, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει και ένας ικανός αριθμός που θα έχει ήδη δρομολογηθεί. Σε κάθε περίπτωση, η πρακτική ευχέρεια της σύνδεσης και των απομακρυσμένων μονάδων θα ανοίξει άλλες δυνατότητες στον κλάδο και είναι καλό ότι η διευκρίνιση αυτών των θεμάτων έχει ξεκινήσει.

Σε ό,τι αφορά τη λειτουργική ενίσχυση, στελέχη του κλάδου εκτιμούν ότι, σε περίπτωση που συνεχίσει να ισχύει για τις μονάδες βιομεθανίου η ίδια ταρίφα με αυτήν που ισχύει σήμερα για τις υφιστάμενες μονάδες βιοαερίου, η αποδοτικότητα των νέων μονάδων θα υπερδιπλασιαστεί (2,4 φορές πάνω). Κι αυτό γιατί οι μονάδες βιομεθανίου θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν ολόκληρη τη θερμική ενέργεια που σήμερα απορρίπτεται από τις μονάδες βιοαερίου. Στη βάση αυτού του υπολογισμού (και εφόσον μετατραπεί σημαντικός αριθμός μονάδων βιοαερίου σε βιομεθάνιο), ο ΔΑΠΕΕΠ θα πληρώνει, κατ’ αναλογία, λιγότερα χρήματα για λειτουργική ενίσχυση σε σχέση με αυτά που καταβάλλει σήμερα.