To υπουργείο Εξωτερικών πάγωσε την αρχικά προγραμματισμένη έκδοση NAVTEX
Αναβάλλεται επ΄αόριστον η πόντιση του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας Κύπρου – Ισραήλ, καθώς το υπουργείο Εξωτερικών πάγωσε την απαιτούμενη έκδοση NAVTEX για τις έρευνες.
Όπως είπε o υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, μιλώντας στο φόρουμ των Δελφών, το καλώδιο θα προχωρήσει και θα γίνει σε χρόνο κατάλληλο, επισημαίνοντας ότι η έκδοση της Navtex «αποτελεί μια πολυπαραγοντική εξίσωση με πολλές τεχνικές λεπτομέρειες που καθορίζουν την έναρξη των ερευνών και της πόντισης του καλωδίου» χωρίς όμως να προσδιορίσει τον χρόνο επανέναρξης του έργου.
Ο αρχικός προγραμματισμός
Υπενθυμίζεται ότι πριν από μια εβδομάδα ανακοινώθηκε ότι το ειδικό ερευνητικό σκάφος NG WORKER θα υπέβαλε αίτημα στις ελληνικές αρχές για έκδοση NAVTEX στα διεθνή ύδατα, στην περιοχή μεταξύ Κάσου και Καρπάθου. Το ιταλικό πλοίο, που διαθέτει ειδικό εξοπλισμό, θα εκτελούσε υποθαλάσσιες έρευνες για την πόντιση του καλωδίου που κατασκευάζει η γαλλική Nexans.
Πριν όμως από ελάχιστες ημέρες υπήρξε προειδοποίηση από το τουρκικό ΥΠΕΞ, σύμφωνα με την οποία “μονομερή προκλητικά βήματα της Ελλάδας σε συνθήκες όπου τα όρια της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν έχουν ακόμη καθοριστεί με κοινή συναίνεση” θα έχουν ως αποτέλεσμα να λάβει τέλος το μορατόριουμ μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας.
Η διακοπή εργασιών το καλοκαίρι 2024
Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο της διασύνδεσης, είχαν διακοπεί τον Ιούλιο 2024 οι έρευνες βυθού στα διεθνή ύδατα που εκτελούνταν μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, για λογαριασμό της αναδόχου εταιρείας του έργου, από τουρκικά πολεμικά πλοία. Οι φρεγάτες, παρενόχλησαν το ιταλικό ερευνητικό Ievoli Relume που εκτελούσε τις εργασίες με αποτέλεσμα αυτές να διακοπούν.
Αν και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας επιτρέπει σε κάθε κράτος να ποντίζει καλώδια, χωρίς να απαιτείται η έγκριση του κράτους στο οποίο ανήκει η ΑΟΖ, και παρά το γεγονός ότι ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ είναι έργο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, συγχρηματοδοτούμενου και από την ΕΕ, προφανώς η Ελλάδα παραμένει διστακτική στην ανάληψη μεγαλύτερων “ρίσκων” σε σχέση με την Τουρκία, η οποία επιδιώκει εμφανώς και προκλητικά την ματαίωση του πολύπαθου, πλην όμως σημαντικού έργου.
