Προβληματισμός από τους βιομηχανικούς φορείς για τα μέτρα αντιστάθμισης ύψους 100 εκ. ευρώ, γιατί αφορούν μόνον 50 επιχειρήσεις – για τις επιχορηγήσεις εξοικονόμησης ενέργειας ύψους 200 εκ. ευρώ αναμένουν εξειδίκευση
Τα μέτρα για το ενεργειακό κόστος, τα οποία, όπως ανέφερε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, κινούνται στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας, έγιναν δεκτά με επιφυλάξεις από τον ΣΕΒ και την ΕΒΙΚΕΝ.
Τα μέτρα ανήκουν σε δύο κατηγορίες:
Τα άμεσα, που αφορούν υψηλότερο συντελεστή αντιστάθμισης των εκπομπών CO2, ανέρχονται στο ύψος των 100 εκ. ευρώ και αφορούν ουσιαστικά μόνον 50 επιχειρήσεις. Η δεύτερη κατηγορία αφορά επιχορηγήσεις ύψους 200 εκ. ευρώ για έργα εξοικονόμησης ενέργειας που θα κάνουν οι βιομηχανίες μέσω του προγράμματος Modernization Fund στο πλαίσιο του Ταμείου Εκσυγχρονισμού. Θα επιδοτηθούν έργα που εξοικονομούν ενέργεια σε ύψος άνω του 10% και το πρόγραμμα θα τρέξει σε βάθος 5ετίας.
Από τη δική του πλευρά, ο πρόεδρος του ΣΕΒ δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «τα μέτρα είναι ένα πρώτο βήμα αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα», για να προσθέσει ότι οι συζητήσεις θα συνεχιστούν προκειμένου να συμπληρωθούν στην κατεύθυνση της διακοψιμότητας. Από τη δική του πλευρά, ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ (Ενεργοβόρες Βιομηχανίες) έχει ήδη δηλώσει ότι οι ωφελούμενοι από τα μέτρα αντιστάθμισης είναι πολύ λίγοι, με την πλειονότητα της βιομηχανίας να μένει χωρίς δίκτυ προστασίας.
Ο νέος συντελεστής αντιστάθμισης
Αναλυτικότερα, με βάση τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, τα μέτρα κινούνται σε δύο άξονες: την άμεση ενίσχυση ύψους 100 εκατ. ευρώ ετησίως για πέντε χρόνια και την έμμεση, μέσω πράσινων επενδύσεων συνολικού ύψους 200 εκατ. ευρώ.
Όπως ανέφεραν, δε, κατά την εξειδίκευση των παρεμβάσεων ο υπουργός Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου και ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, η μείωση του ενεργειακού κόστους για τη βιομηχανία στηρίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες.
Ο πρώτος αφορά την άμεση μείωση του κόστους κατά 100 εκατ. ευρώ ετησίως. Αυτή θα προκύψει από τον νέο συντελεστή αντιστάθμισης εκπομπών CO2 (περίπου 75 εκατ. ευρώ τον χρόνο) και από τη μείωση κατά 50% των χρεώσεων ΥΚΩ για τη βιομηχανία (περίπου 26 εκατ. ευρώ ετησίως).
Ειδικότερα, σύμφωνα με τον υφυπουργό Νίκος Τσάφος, για περίπου 50 μεγάλες ενεργοβόρες βιομηχανίες «κλείδωσε» νέος συντελεστής αντιστάθμισης εκπομπών CO2. Από το 2026 έως το 2030, ο συντελεστής θα διαμορφωθεί στο 0,82 από 0,58 τόνους ανά μεγαβατώρα που ισχύει σήμερα, με ετήσιο κόστος περίπου 75 εκατ. ευρώ.
Για τις μικρότερες επιχειρήσεις, από την 1η Ιουλίου μειώνονται κατά 50% οι χρεώσεις Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) που καταβάλλουν περίπου 23.000 βιομηχανίες και βιοτεχνίες που ηλεκτροδοτούνται από τη μέση και υψηλή τάση. Το κόστος του μέτρου εκτιμάται σε 26 εκατ. ευρώ ετησίως.
Επενδύσεις σε πράσινες δράσεις
Ο δεύτερος πυλώνας, που παρουσίασε ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, αφορά επενδύσεις σε πράσινες δράσεις μέσω του Ταμείου Εκσυγχρονισμού για Στρατηγικές Επενδύσεις. Έχουν εξασφαλιστεί συνολικά 200 εκατ. ευρώ, τα οποία θα χρηματοδοτήσουν επενδυτικά σχέδια σε κλάδους όπως τα σιδηροκράματα, το αλουμίνιο, ο χαλκός, ο σίδηρος, οι μεταλλικές κατασκευές, τα πλαστικά, το τσιμέντο, το χαρτί, η ξυλεία και η χημική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της φαρμακοβιομηχανίας.
Όπως διευκρινίστηκε, κάθε επενδυτικό σχέδιο -καθώς και κάθε επιμέρους παρέμβαση- θα πρέπει να εξασφαλίζει τουλάχιστον 10% εξοικονόμηση ενέργειας σε σχέση με την αρχική κατάσταση. Οι ενισχυόμενες δαπάνες θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν είτε μέσω του Γενικού Απαλλακτικού Κανονισμού (ΓΑΚ) είτε μέσω του νέου πλαισίου CISAF για τη βιομηχανία.
Οι αντιδράσεις εκπροσώπων του κλάδου
Οι πρώτες αντιδράσεις εκπροσώπων του κλάδου συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι η ενίσχυση της αντιστάθμισης CO2 και η αναπροσαρμογή του σχετικού συντελεστή αποτελούν «ανάσα» για περίπου 40–50 μεγάλες βιομηχανίες. Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζουν συνολικά το πρόβλημα για τη μεγάλη πλειονότητα των επιχειρήσεων, που παραμένουν εκτός βασικών μηχανισμών στήριξης.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι πρόκειται για μέτρα βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα, τα οποία δεν αντανακλούν το εύρος της επιβάρυνσης που έχει ήδη υποστεί η βιομηχανία από την εκτόξευση του ενεργειακού κόστους, ούτε προσφέρουν μόνιμη λύση.
